Levende geschiedenis: Hotel New York

20140228-224644.jpg

20140228-220835.jpg

Vandaag was ik in Hotel New York.  Daar verschijnt altijd als vanzelf  in mijn verbeelding in het restaurant een menigte mensen, onderweg naar Amerika. Ik zie ze in zwart-wit, met  hoeden, witte jurken en grijze jassen. Een in beweging gekomen zwart-wit foto.

Advertisements

De uitdaging van werkwoorden en tafels.

Tot voor kort dacht ik dat ik werkwoorden en tafels niet goed geleerd had op school. Het gaat nooit vanzelf, d’s en t’s. Zelden zie ik zonder het toepassen van ezelsbruggetjes hoe een twijfelgeval moet eindigen.

Schandelijk vinden sommige mensen dat en als communicatieadviseur is dat op z’n minst onhandig. Niet iedereen heeft door dat het inzicht en de vaardigheid in te schatten hoe je kennis, houding of gedrag van mensen beïnvloed, duidelijk iets anders is dan correct spellen.

20140227-220233.jpgToen mijn kinderen tafels gingen leren heb ik ook geoefend. Alle vier hebben ze inmiddels hun tafeldiploma en ik weet nog steeds niet uit mijn hoofd hoeveel 7×8 is. Het oefenblad hangt bij ons op alle twee de WC’s.

Door alle aandacht die er tegenwoordig voor leerstoornissen ontdekte ik het patroon. Ik kan niet automatiseren. Een behoorlijke uitdaging als je zoveel teksten produceert als ik op een dag, maar toch prettig om te weten. Verder heb ik geen afwijkingen 😉

Hoe houden we waar we van houden?

De wereld verandert snel, online ontwikkelingen zorgen voor het einde van verdienmodellen, maar het systeem is traag en houdt de ontwikkelingen niet bij.  Zo ook het verhaal van Paul Dumas de investeerder van Polare.

Kooyker gedichtOndertussen verdwijnt wat we willen houden en  in de maalstroom van deze veranderingen. We protesteren tegen de sluiting van Kooyker, Donner en De Vries. Maar ondertussen kopen we onze boeken online en gebruiken we een e-reader.

Gisteren ging een fb-post van Humans of New York over het renovatieplan van de bibliotheek viraal (het uiterlijk van de man op de foto speelde volgens mij ook een rol ;-).  The Wire vertelt het verhaal er achter.  We moeten nieuwe manieren vinden om te behouden wat we willen houden. Het museum, de bibliotheek, de winkel met papieren boeken, ik wil ze houden. Ik hoop dat we op tijd verzinnen hoe.

20140226-215132.jpg

Een geestelijke ontdekkingsreis

In november ontdekte ik de headspace-app. Mediteren zonder gezweef, via mijn iPhone. Het beviel me goed. Eerst 10 minuten per dag, vervolgens 20 minuten per dag. Dat liep wel.

Nu loop ik vast. Mijn scepcis houdt me tegen. Ik geloof Andy Puddicombe niet meer.  Of althans, niet genoeg om elke dag 25 minuten de tijd te nemen om de ‘discovery’ meditatie te doen.  25 minuten is namelijk best lang. Zeker als je het 40 dagen voor moet houden voor je weet wat het gaat doen met je.

Op zich al een interessante ontdekking. Zou dat ook onderdeel zijn van de ‘Discovery’:  ontdekken waar je oordeel je tegenhoudt?

20140225-211739.jpg

Outdoor adverteren blijft wonderlijk

Overal duiken tentoonstellingsposters van musea op. Teylers kom ik tegen in Leiden op driehoeksborden. Het Siebolthuis in Amsterdam op het station. En al die abri’s, billboards en driehoeksborden worden steeds weer geplakt en gewisseld. Outdoor is onvermijdelijk in de cultuursector.

Het meest verwonderend vond ik het doek op overhoeks dat ik vorig jaar voor Het Scheepvaartmuseum regelde. Abseilers laten het van de toren zaken en als het te hard waait wordt het uitgesteld tot een later moment. Overhoek (sinds kort Adam) is wel het ultime outdoor.

Toch ben ik steeds weer verbaasd als ik me bedenk dat al die abri’s en mupi’s, om al die ‘vlakken’  te vervangen en te zorgen dat wij daar steeds weer nieuwe advertenties zien, een wonderlijke branche is het wel. Het is allemaal handwerk.

20140224-225619.jpg