Gevonden voorwerpen hersenkraker

Gevonden voorwerpen op een Engelse vlooienmarkt. De combinatie van het bordje met de beer prikkelde mijn fantasie. Er ontstaat in mijn hoofd alleen nooit een sluitend verhaal. Alice in Wonderland in een oogopslag.

Beer opgezet

Advertisements

Bordjes en tekens aan de wand.

Bordjes…. als je in een museum werkt, zijn ze belangrijk. Wie zich er in verdiept komt de app ‘The O” tegen van MONA het museum in Tasmanie, dat bordjes volledig heeft vervangen door een App. Tegenstanders van apps, vinden dat het  gebruiken van smartphones en tablets afleidt van de museumervaring. Ik ben ook voor bordjes, al zou ik natuurlijk graag eens een bezoek aan MONA brengen.

Simon Vinkenoog bord

Museumbezoekers vinden altijd wat van de bordjes. Een deel vindt dat er te veel op staat en de andere groep wil juist meer tekst. Als kunstliefhebber (maar geen kenner) vind ik bordjes handig. In bepaalde musea zijn ze voor sommige bezoekers  al nuttig om te weten of het om een tentoongesteld object gaat, of een gebruiksvoorwerp.

Dat bij het tot stand komen van zo’n bordje een heel traject voorafgaat, waarin conservatoren, tentoonstellingsmakers en tekstschrijvers zich over de tekst buigen, realiseren veel mensen zich vermoedelijk niet. In het Rijksmuseum vind je bordjes met teksten van de hand van Simon Vinkenoog. Ik zou graag willen weten hoe die ooit tot stand kwamen.

En het hoeven natuurlijk geen bordjes te zijn. De teksten kunnen  ook meteen op de muur.

20140130-230038.jpg

Geen winterdepressie

Testjes zijn een veel voorkomend fenomeen in damesbladen en meisjesbladen. Wat maakt eigenlijk dat vrouwen testen zo leuk vinden? Is het behoefte aan bevestiging? Zeker weten wat je eigenlijk al weet?

Ik heb er net twee gedaan, op de site van Psychologie Magazine. Ik weet nu zeker dat ik van vakanties bij het water hou. Bovendien weet ik zeker dat ik geen winterdepressie heb, maar een onverwoestbare positieve inslag. Ik weet nu ook zeker dat ik op het moment niet de behoefte heb om nog zo’n testje te doen.

Noordzee

Noorse contrasten

Anderhalf jaar geleden bezocht ik het Vigelandpark in Oslo.

De beelden in het park symboliseren de kringloop van het leven. Mooi, maar ook somber vond ik het. De beelden stralen de Noorse soberheid uit. In ‘Licht op het Noorden‘ met Stine Jensen (uitgezonden in 2013), wordt deze Noorse aard goed in beeld gebracht.  Het gemis aan luchtigheid intrigeert en beklemt me.

Vigelandbaby

Intrigerend is ook het contrast met het beeld van de Preekstoel. Geen hek er omheen, zoals je in Nederland zou verwachten. Vrij toegankelijk voor iedereen.

preekstoel

Een mooie hopperzuiger

Een van de leukste dingen aan duty manager zijn, is een ronde lopen door het museum met een collega. Vandaag was het Michel, een van de bewakers. Elke keer dat ik door de tentoonstellingen loop, ontdek ik iets nieuws en iedereen heeft een ander perspectief.

Het leuke is ook, dat de bewakers de routes in het museum beter kennen dan ik. Via een achterdeur een tentoonstelling binnenkomen geeft ook altijd weer een nieuw aanzicht, waardoor een object of deel van de tentoonstelling je opeens opvalt.

Michel wees me op het schilderij van Paul Kerrebijn. Waar een hopperzuiger op staat die modderspuit. De Geopotes V, wie had gedacht dat een schilderij van een baggerschuit zo mooi zou kunnen zijn.

20140125-205458.jpg