Greet, Meet en dekssurfen

Meet & Greet zit op de hoek van de Pasteurstraat en de Raamstraat in Leiden. Voor de kenners: ooit was daar de Winkel van Bram. Het idee van Meet en Greet is ontstaan tijdens Leiden in Dialoog twee jaar geleden: Boven heeft Greet Meesters haar werkruimte. Beneden is de oude winkel twee jaar geleden omgebouwd tot een gezellige ruimte waar de buurt elkaar ontmoet en die je ook kan huren voor workshops en trainingen. Elke woensdagochtend om 9.00 uur is er voor de buurt de ‘Pittige Koffie’.

Als ik aan kom fietsen staat Ilse (@7thilly) voor de deur. Ze werkt veel met Greet samen. Samen ontwikkelen ze ondermeer Pittige Trainingen voor in het onderwijs. Greet zet ons gelijk aan het werk met het opvouwen van een tentzeil dat gebruikt is voor de burendag afgelopen weekeind. Dat doen we enthousiast en een fietser uit de Raamstraat kan er gelukkig nog net omheen.

Tijdens de koffie hebben we gelijk een interessant gesprek over de kinderopvangorganisaties die door de Estrogroep overgenomen zijn. Heel actueel in verband met het nieuws over advies van de GGD om in Amsterdam 8 kinderopvangorganisaties te sluiten. We vragen ons af waarom de overheid bij de privatisering van kinderdagverblijven niet een betere manier heeft kunnen vinden om te borgen dat de kwaliteit op pijl blijft. De overheidsgelden die ooit in de kinderopvang zijn geïnvesteerd, verdwijnen nu. Kwalitatief goede kinderopvang maakt zelden winst, zeker in deze tijd, maar de investeringsmaatschappij achter Estro, stuurt wel op winstmaximalisering.

Na deze Pittige Koffie, gaan we aan het werk. Ilse en Greet zetten boven een training in elkaar en ik werk aan een presentatie. Net als ik om een uur naar boven wil roepen: ‘Zijn jullie nog niet toe aan lunch?!’ komt Greet naar beneden. Ik haal kaas en met z’n drieën zetten we onze gesprekken voort. De lunchvraag is: ‘Hoe krijgt Meet & Greet meer huurders?’ Ik wordt gelijk enthousiast. Het lijkt mij niet zo moeilijk, zo’n leuke ruimte, waarbij de ‘huurbaas’ het niet kan laten om creatief met je mee te denken. Interesse? Kosten zijn 50 euro per dagdeel: info@greetmeesters.nl http://www.greetmeesters.nl/

Communicatie moet je doen!

Het communicatievak er anders uit gaat zien door de veranderde media, dat is duidelijk. Maar hoe moet die verandering er uit zien? Minder zenden en meer luisteren betoogt onder andere Betteke van Ruler. Waar, maar wat betekent ‘luisteren’ in een resultaatgerichte omgeving? Hoe maak je duidelijk wat je resultaten zijn? De organisatie ziet communicatie toch als de afdeling die de middelen voor ze maakt.

Juist daarom blijf ik me verbazen over vakgenoten die aan het idee blijven hangen dat een communicatieadviseur zich tot strategisch advies moet beperken. Of denken dat je strategie en uitvoering kan splitsen. De vertaling van strategie naar praktijk is vaak juist een stap die vakbekwaamheid vereist. Bovendien: in de bewegende wereld waarin we zitten, met steeds weer nieuwe ontwikkelingen online, moet je operationeel bezig zijn om de middelen en hun mogelijkheden te blijven begrijpen.

Communicatie is tweerichtingsverkeer, dus de respons ervaren, de boodschappen en de reacties continu blijven volgen, is essentieel. Luisteren is immers onderdeel van communicatie. Wie alleen maar met strategisch advies bezig is, mist kansen om goed te luisteren. Strategie en operatie scheiden kon misschien nog met folders en mailings die een leadtime hadden van 6 tot 14 weken, maar social media hebben een leadtime van een paar minuten.

Het is voor communicatieafdelingen in grote organisaties noodzakelijk regie te voeren over de communicatie-uitingen. Regie die aansluit op de visie en strategie, naar aanleiding van de belangrijkste thema’s en issues in de omgeving. Communicatie gebeurt continu, door de gehele organisatie. En net zoals elke projectleider en manager het eigen budget moet bijhouden, moet elke projectleider en manager de kennis vaardigheden hebben om de reguliere communicatie voor hun afdeling of project te doen.

De communicatieafdeling ondersteunt met raad en ook met daad. Advies kan de vorm hebben van een communicatieplan. Tijdens het schrijven van een plan vallen ideeën op zijn plaats en komen er vaak nieuwe inzichten. Inzichten die voortkomen uit kennis van wat speelt in de organisatie en haar omgeving.

Maar communicatie is geen lineair proces, tijdens het schrijven van een plan moet de communicatieprofessional soms zelfs al starten met de uitvoering. Uitvoering die deels bij de communicatie afdeling en deels bij de organisatie ligt. Als je weet wat de actualiteit is en je actief bezig houdt met de dialoog met de belanghebbenden, kan je sneller beginnen met de inzet van concrete middelen en daarmee dienstbaar te zijn aan de behoefte van de organisatie.

Strategisch inzicht is niet dagelijks nodig, maar de momenten dat je het kan gebruiken zijn slecht te voorspellen. De wereld is zo in beweging dat de aanpak vaak in de interactie gewijzigd moet worden. Een goede bedrijfsstrategie is voor de langere termijn gebaseerd op scenario’s, niet op een vast plan. Dus de communicatiestrategie vereist dezelfde flexibiliteit. De nieuwe realiteit betekent daarom nog minder uitgebreide communicatie plannen, maar communicatieadviseurs die denken en doen kunnen combineren.

Desksurfen bij Alares

Als ik tussen opdrachten in zit, heb ik eindelijk genoeg tijd voor te lang uitgestelde afspraken. Een van mijn voornemens was dat ik meer wilde weten over Alares. Het is een bureau dat zich bezighoud met kennisinnovatie. Harry Kotey en Robert van Oirschot ken ik nog uit mijn studietijd, ze zijn de ‘hulptroepen’ voor kennisinnovatie. Alares is namelijk Latijn voor hulptroepen; de ruiters van de bondgenoten. Ze komen je helpen in het felst van de strijd.

Een gezamenlijk contact van Robert en mij had me al eens aangeraden om bij Alares te gaan kijken, omdat het bij mij zou passen. Raoul Bissecker dat zei, was hij zich nog onbewust van het feit dat we elkaar eigenlijk al kenden. Harry kwam ik tegen ook op de Bank of the Future bijeenkomst. Dat kon geen toeval zijn. Redenen genoeg om aan Harry en Robert te vragen of ik een keertje mocht desksurfen. Wat blijkt: ik ben ook nog opgenomen in de vriendendatabase en krijg een zeer warme ontvangst.

Maar kennisinnovatie? Wat is dat eigenlijk? Ook na een dagje desksurfen bij Alares vind ik het nog moeilijk om het goed uit te leggen. Ik doe een gooi: organisaties helpen om hun kennis te borgen en te vernieuwen. Waarbij mensen, processen, werkwijzen en systemen betrokken kunnen worden bij het slagvaardiger maken van een organisatie vanuit de kennis die nodig is om optimaal aan de doelstellingen bij te dragen. Blahbluhhh….

Best ingewikkeld dus, maar Harry stelt terecht: Waarom staat kennis eigenlijk niet op de balans van een bedrijf? Het merk (de brand equity) staat er wel op bij grote bedrijven, maar is kennis niet belangrijker en moeilijk om vast te houden in deze tijd? Als de jongere medewerkers geen contract verlenging krijgen door bezuinigingen en de oudere binnen 3 jaar met pensioen gaan, hoe behoud en vernieuw je dan kennis?

Aan de lunch gaat het gesprek over de link tussen innovatie en duurzaamheid  (dat is natuurlijk mijn schuld) en duiken weer meteen de diepte in. Harry komt terug van zijn afspraak en schuift ook aan. Net als Symbaloo hebben ze hier een voetbaltafel, maar als het druk is, nemen ze daar geen tijd voor. Jammer, want hier had ik het hier wel aangedurfd, een potje tafelvoetbal…. We hebben het ook over afgelopen zaterdag en de voetbalwedstrijden van onze zoons, dus er is niet alleen maar zware kost aan de lunchtafel.

Na de lunch laat Harry mij het systeem zien waarin de hulptroepen van Alares samenwerken. Een systeem dat inderdaad goed gebruikt wordt en om kennis te delen en te borgen. ‘Practice what you preach’ is hier duidelijk van toepassing. En dan is het op eens bijna 14.00 en moet ik weg voor een afspraak. Ik heb eigenlijk helemaal niet zo veel gewerkt. Er waren te veel interessante onderwerpen om te bespreken, creativiteit en innovatie, management drives, leiderschap. Volgens mij moet ik nog een keer naar Alares.

Desksurfen III: Groen Links Leiden

Eline Levering nodigde mij uit om te komen desksurfen in de Burgsteeg. Groen Links heeft er de maand voor de verkiezingen haar ‘campagnewinkel’. Eline is zelf niet aanwezig, maar Pieter Kos bewaakt de winkel. Hij is fractievoorzitter in Leiden en ik volg hem al behoorlijk lang op Twitter. Leuk om hem nu eens in het echt te ontmoeten!

Pieter legt me uit wat de campagne insteek is van Groen Links. Kort gezegd: inzoemen op de link tussen de landelijke politiek en de lokale belangen.  Groen Links staat bij 30% van de kiezers op de 2e plaats, begrijp ik van Pieter Kos. Ook bij mij, moet ik bekennen. Ik vraag me daardoor weer eens af of het  concept van één stem uitbrengen op één partij eigenlijk niet achterhaald is. Wie is het nu volledig eens met een partij? Een meerstemmen stelsel zorgt volgens mij voor minder polarisering, want het vervreemden van de kiezers van een andere partij heeft wel consequenties.

Edgar van de Burgt is vandaag als vrijwilliger aanwezig in de campagnewinkel. Hij is net terug van een lange reis en heeft nu de tijd om zich voor zijn partij in te zetten. Ondertussen zoekt hij naar een nieuwe baan, bij voorkeur in de Public Affairs. Hij vertelt me meer het vinden van de doelgroep.  In steden hebben we ‘bakfietsen’ en ‘gesloten luiken’. Waarbij de Groen Links stemmer dus eerder op een bakfiets te vinden is, dan achter een gesloten luik. Een beetje kort door de bocht, hoe ik het nu uileg, maar een dergelijke manier van kijken kan volgens mij goed werken bij het herkennen van de potentiële Groen Links stemmer.

Als Edgar voor de winkel gaat zitten in de steeg, komt er al gelijk meer aanloop. De zwevende kiezer, maar ook Groen Links stemmers van het eerste uur spreken hem aan of lopen binnen. Of moet ik het in het laatste geval hebben over PPR of CPN stemmers? Het doet me realiseren dat Groen Links eigenlijk nog niet zo oud is. Althans, voor een politieke partij. Toch zijn ze er bij mij in geslaagd een duidelijk beeld neer te zetten waar ze voor staan. En de PPR, PSP of de CPN, die lijken wel 50 jaar geleden en niet ‘maar’ 20.

Om 17.00 sluit de winkel, vanavond is er een fractievergadering en ik begrijp goed dat Pieter tussendoor ook nog even wil ‘luchten’. Politiek kost erg veel tijd, zeker in deze periode. Ik heb zelf nog best wat werk verzet en tussendoor erg leuke interessante gesprekken gehad. Groen Links heeft absoluut mijn sympathie. Ik wil een kiesstelsel waarin ik drie stemmen voor en drie stemmen tegen kan verdelen over verschillende partijen. Dan worden dat er waarschijnlijk twee voor D66 en een voor Groen Links en de tegenstemmen laten zich raden. Zou dat eigenlijk werkbaar zijn?Image