Op mijn achterhoofd gevallen.

Afgelopen jaar heb ik leren schaatsen. Ooit had ik een beetje rondgekrabbeld op geleende ijshockeyschaatsen en was een paar keer struikelend op hoge noren het ijs op geweest. Maar daar had ik voornamelijk blauwe knieën aan overgehouden. Vorig jaar stond het hele gezin op het ijs en ik stond aan de kant.

Als ik ooit wil leren schaatsen moet het nu! Dacht ik, toen ik een aanbieding zag voor schaatsles voor beginners. Dus ik besloot me in te schrijven. Met lood in mijn schoenen fietste ik uiteindelijk in oktober naar de eerste les. Strompelend langs de borden van de schaatsbaan deed ik mijn eerste rondjes.

Mijn derde en vierde rondje gingen beter. En aan het einde van het uur, was ik aan het schaatsen!!! Groot was mijn blijdschap, dit ging beter dan ik ooit had durven dromen. In de kerstvakantie sleepte ik mijn kinderen naar de schaatsbaan en we stonden inderdaad met de hele familie op het ijs.

Maar als je dan een tijdje les hebt, blijkt kunnen schaatsen alleen niet genoeg. Je moet meer: de druk wordt opgevoerd. En in januari en februari vond men dat ik pootje over moest leren. “Dit jaar niet.” hield ik stug vol. 1 horde per jaar op schaatsgebied vond ik wel genoeg.

Maar toch begon ik mezelf er geestelijk op voor te bereiden en uiteindelijk ook lichamelijk een beetje. Zodat ik tijdens de voorjaarsvakantie een keer niet steppend maar schaatsend de bocht door probeerde te gaan. Maar dat ging niet helemaal goed, zodat ik plotseling op mijn achterhoofd terecht kwam (vermoedelijk omdat ik van schrik een wave-beweging maakte).

En dan is een schaatsbaan heel erg hard! Door mijn hoofd flitsten een hersenschudding, maanden uit de running, mijn arbeidsongeschikheidsverzekering (was er weer blij om) en al het werk dat bij KLM op me lag te wachten. Ik had immers net een nieuwe opdracht!

Gelukkig viel het mee, meer dan een beurs hoofd en de schrik bleek ik er niet aan over te houden. Maar die schrik deed mij wel denken: nieuwe dingen leren is leuk en houdt je scherp , maar het is ook belangrijk om de risico’s een beetje onder controle te houden. Volgend jaar draag ik een helm.