Duurzame dilemma’s

Afgelopen anderhalf jaar ben ik betrokken geweest bij de publiekscommunicatie over biodiversiteit door mijn opdracht bij NCB Naturalis. Duurzaam, Fair Trade, CSR, MVO en de biodiversiteit, het houdt me bezig.

Bij de partner van NCB Naturalis voor het Jaar van de Biodiversiteit, IUCN wordt uitgebreid onderzoek de manier waarmee we met de natuurlijke hulpbronnen van de aarde om gaan. En zoals de Wombat terecht zegt: We have only one earth. Door het contact met IUCN kwam ik ook steeds meer te weten over het effect van het menselijk gedrag op de aarde. En was geschokt over sommige voorbeelden van onwetendheid en kortzichtig gedrag die ik hoorde. Zoals de persoon op een groot schip die als opdracht kreeg om 12 koelkasten in de oceaan te gooien.

Als ik boodschappen ga doen denk ik altijd na over mijn inkopen, ik recycle papier, doe de kraan snel uit als ik mijn tanden poets en probeer biobezig te zijn, zodat de Biodiva trots op me kan zijn. Maar, hoe meer ik weet, hoe moeilijker het lijkt en hoe meer ik me besef dat je als individu niet kan overzien welk effect je hebt. Bovendien realiseer ik me dat onze gedragsverandering echt lang gaat duren, waarschijnlijk een generatie. En dat grote organisaties en instituten een belangrijke rol spelen in dit proces. Het gaat dus nog jaren duren voordat we echt duurzaam kunnen leven. Maar is het dan niet te laat?

Niets is moeilijker dan je gedrag te veranderen. Ik heb een set recepten in mijn hoofd met courgette of sperziebonen en ga dan maar iets met pompoen of koolraap koken, omdat het december is. En mij kinderen hebben na een paar dagen echt wel genoeg van de pompoen en de witte kool. Bovendien hebben de meeste recepten in Nederland als hoofdbestanddeel vlees of vis. Maar als je daar vanaf wijkt hoe weet je dat je de juiste voedingsstoffen binnen krijgt? En ondertussen ik draag af en toe panty’s, terwijl ik weet dat er binnen de kortste keren een ladder in komt en ik ze weg moet gooien. En als er geen biologisch schoonmaakmiddel voor handen is, koop ik toch een middel met heel veel chemische ingrediënten waarvan ik de effecten niet kan overzien. Bioheilig ben ik dus nog lang niet.

Natuurlijk is er de seizoensgroente kalender en de G&F app die me helpen bij mijn keuzes  (ook in de App-store). En als ik volgende keer De Stoere Vrouwen http://www.stoerevrouwen.nl/ tegenkom, ga ik bij ze op de sofa voor duurzaam advies.

Ik maak me zorgen om het beleid van het huidige kabinet, maar ik troost me met de gedachte dat we ons afval niet meer in de tuin begraven. Toen ik in 1986 in Leiden ging studeren kwam volgens mij het riool op sommige plaatsen nog in de gracht uit (of was dat een broodje-aap-verhaal?), dat kan je je nu toch niet meer voorstellen? Het vergroten van het bewust zijn van mensen en daarmee het realiseren van een gedragverandering is mogelijk, maar kost tijd. Als ik alle mooie initiatieven op het gebied van duurzaamheid bij zie moet ik wel geloven dat het alleen maar de goede kant op gaat. En zoals ik Louise Vet een keer hoorde zeggen: ‘Ik kies er voor optimistisch te blijven, negatief denken is voor mij gewoon geen optie!’

Welke duurzame dilemma’s heb jij?

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s