Heeft schoonheid een plek in organisaties?

In een in 2011 afgerond onderzoek naar de beleving van van schoonheid in Nederland werd de vraag gesteld naar de mate waarin het werk dat men deed een bijdrage leverde aan de schoonheid in het eigen leven. Ongeveer 50% van de deelnemers gaf aan dat dit het geval was. (Een percentage dat in de UK op 27% ligt!) De beleving van schoonheid gaat dus verder dan alleen natuur, cultuur, kunst of mode en blijkt ook een sterke relatie met werk te hebben. Het gaat over wat ons als mens (en dus ook als medewerker) ten diepste raakt.

Rond 2007 startte ik dit onderzoek als vrij project, naast de communicatieonderzoeksprojecten die ik voor opdrachtgevers coördineer. Ik was persoonlijk geïnteresseerd in de vraag naar hoe nu eigenlijk het verschijnsel ‘schoonheid’ wordt beleefd.  Ruim zeven jaar verder, is wat ‘Project Beauty’ is gaan heten in drie landen uitgevoerd (Nederland, de UK en Ierland). Ruim 3.500 mensen hebben hun kijk op het bijzondere fenomeen gedeeld door een online vragenlijst in te vullen.

Schoonheid NL-2011_Open-questions-page_Q35 WordleWat schoonheid precies is, verschilt van mens tot mens en dus ook van medewerker tot medewerker. Het zijn de onzichtbare lijnen die ons binden en die belangrijker en sterker zijn dan de muren van functiebeschrijvingen of afdelingen. Een manager die een vaag bekende medewerker op straat tegenkomt zal hem misschien vriendelijk groeten, maar treffen zij elkaar als gepassioneerde vissers onverwacht tijdens een viswedstrijd langs een rivier, dan ontstaan er ineens hele nieuwe banden. Als twee medewerkers van hetzelfde bedrijf elkaar ontmoeten bij een postzegelbeurs, is het mogelijk dat er een gesprek op gang komt dat nooit binnen de muren van het bedrijf zou zijn ontstaan.

Hoe leuk zou het zijn als we ook binnen een organisatie wat vaker konden laten zien dat we meer dan alléén de manager, de secretaresse of de ICT-er zijn? Als blijkt dat we op het werk los van onze functie een ‘zielsverwant’ hebben die een passie met ons deelt. Als het zo nu en dan even kan gaan over andere waarden dan deadlines en targets. Dan heeft schoonheid toch ook een plekje gevonden op de werkvloer.

Als niet alles in het teken van werk staat, blijkt dat niet alleen goed voor de medewerkers, maar ook voor de organisatie. In 2012 publiceerde Harvard Business Review een nummer met op de cover: “The Value of Happiness. How employee well-being drives business profits.” Gelukkige medewerkers leiden tot beter presterende organisaties: een typisch voorbeeld van een win-winsituatie.

Dit pleit er voor om bij een samenwerking met andere organisaties, in het kader van sponsoring, ook heel goed te kijken of er een match is met de passies van medewerkers: “waar worden zij warm van?” Bijvoorbeeld: Een energiebedrijf dat een internationaal bridgetoernooi wil sponsoren ziet dan hopelijk net op tijd dat het grootste deel van haar medewerkers waarschijnlijk meer heeft met klaverjassen. Zo wordt er breder gedacht dan alleen strategisch, waardoor een eventuele samenwerking niet alleen over de positionering van de organisatie gaat, of over het ‘kietelen’ van het relatienetwerk. Dan kan maatschappelijke betrokkenheid de organisatie op meerdere niveaus verder helpen en verbinden met de omgeving.

Gastblogger: Marius Hogendoorn

Deze post staat ook op http://www.waardenmaken.nl Een blog over samenwerkingen tussen commerciële en non-profit organisaties.

Jammer van de titel: ‘…de jacht op geld.’

‘Show me The Money. Verhalen over de jacht op geld’ is het nieuwste boek van sponsorexpert Marcel Beerthuizen. Het boek werd maandag 29 september 2014 gepresenteerd in het Rijksmuseum.

Geld met waardeHet eerste wat ik denk is: ‘Jammer van de titel.’ Volgens mij is de grootste valkuil van fondsenwerven, de te grote focus op geld. Natuurlijk is geld essentieel om plannen te realiseren. De focus op geld, zorgt echter vaak voor onhandige keuzes bij non-profit organisaties. Keuzes die op de lange termijn in verhouding te veel kosten.

De belangrijkste quote vind ik daarom die van Ronald Kleverlaan (CrowdfundingHub): ‘Ik zie veel fondsenwervende organisaties die heel erg bezig zijn met spreadsheets, maar die de basis vergeten zijn.’ Aandacht te geven aan de geldgever en aan datgene wat (ver)bindt is de basis. Hierbij is het echter essentieel om de eigen organisatiewaarden te bewaken en geen gedrag te vertonen dat ten koste gaan van de reputatie, zoals de bijvoorbeeld te ver gaan in het verdedigen van het beleid van een sponsor. Of zover meebewegen met de wensen van de sponsor zodat een te grote druk op de organisatie ontstaat en die wensen vervolgens niet altijd te realiseren zijn. Uiteindelijk houdt de relatie dan geen stand.

‘Show me your value.’ zou voor mij een betere titel van een boek met deze strekking zijn. Als ik de tips van de experts op een rijtje zet, klopt deze titel ook:

  • Bouw een merk
  • Betrek mensen bij je dromen
  • Wees open over je proces
  • Blijf bij de basis van je activiteiten
  • Vergeet je bestaande donateurs niet

Maar blijkbaar dachten auteur en uitgever dat deze titel beter zou verkopen, wat zegt dat over hun beeld van de doelgroep?

Een samenvatting van de boekpresentatie vind je: http://www.communicatieonline.nl/nieuws/fondsenwerver-kom-achter-je-spreadsheet-vandaan#sthash.TAAYsf60.dpuf

Het boek is te bestellen via adformatie http://shop.communicatieonline.nl/details.asp?pr=17567#ord.


Sinds kort blog ik op http://www.waardenmaken. nl over samenwerkingen tussen commerciële en non-profit organisaties.
Graag hoor ik wat je er van vindt.

De Cultuurverkenning: samenvatting van de trends

Vandaag verscheen het rapport van de Raad van Cultuur:
De Cultuurverkenning. Voor wie snel wil weten wat de gesignaleerde trends zijn, heb ik hieronder de belangrijkste opmerkingen uit  het rapport verzameld.

Algemene observatie
Bijna de helft van de Nederlandse bevolking besteedt actief een deel van de vrijetijd als amateur of vrijwilliger aan kunstzinnige en erfgoed-activiteiten.

Over cultuur en samenleving

  • Kunsten gaan nieuwe verbindingen aan:
    * Kunstenaars zijn op nieuwe manieren betrokken bij de vormgeving en inrichting van de publieke ruimte, in de zorg en het  onderwijs.
    * De waarneming van de kunstenaar, het vermogen om de menselijke ervaring vorm te geven en het belang van de esthetische ervaring in het menselijk bestaan is complementair aan de invalshoek van de wetenschapper.
  • Dankzij de digitalisering dringen de kunsten sterker dan ooit door tot de samenleving.cultuur en samenleving
  • De samenwerking tussen culturele instellingen in stedelijke knooppunten wordt steeds fijnmaziger.
  • Regelgeving neemt toe.
  • Sponsoring van kunst en cultuur afneemt en samenwerking tussen bedrijfsleven en kunstinstellingen wordt complexer .
  • Particulieren giften nemen af, crowdfunding en het mecenaat lijken iets te groeien.
  • Door vergrijzing, in combinatie met een afnemende instroom, stokt de overdracht van kennis binnen de sector.

de kunstenaarsOver Kunstenaars

  • Kunstenaar vaker als zelfstandige aan de slag, dwars door disciplines heen.
  • De rollen van maker, professional, expert en publiek vermengen zich.
  • De hoge omloopsnelheid werkt een vluchtige productie en consumptie in de hand. Een vluchtigheid die de kunst van zijn kracht kan ontdoen.

Over het publiek

  • Het publiek neemt niet zomaar iets aan. Het wil een goed bijpassend verhaal op de plek waar hij de kunst ervaart. […] Sommige cultuurbezoekers zoeken er betekenis, troost of bevrijding bij.
  • De cultuurdeelnemer beweegt zich door alle genres en segmenten, maar wel per gelegenheid met gelijk gestem­den.het publiek
  • Interesse voor canonieke kunst neemt af bij de jongere doelgroepen.
  • De stijging van het museumbezoek bij bijzondere tentoonstellingen en heropeningen en nieuwe presentatievormen bij festivals illustreren dat er andere wegen zijn om publiek te blijven boeien en binden, soms ook aan traditionele kunstuitingen.
  • De traditionele keten wordt opengebroken door de digitalisering.

Het rapport zelf is goed leesbaar en zeer de moeite van het door nemen waard. Het volledige rapport, inclusief de aanbevelingen: http://www.cultuur.nl/upload/documents/tinymce/De_Cultuurverkenning.pdf

The Circle stemt tot nadenken

Schermafbeelding 2014-05-18 om 22.41.14

Het veelbesproken boek van Dave Eggers stemt tot nadenken over sociale druk en de vraag in welke mate mensen geneigd zijn er aan toe te geven. Met name in een werksituatie, met een arbeidscontract, hierbij speelt de kracht van het systeem een grote rol. Niet alleen binnen The Circle worden mensen zo gefocust dat ze een vervormd perspectief krijgen en er andere normen en waarden op na gaan houden. Ik las deze week een artikel over corporate zombies met een vergelijkbaar betoog.

Natuurlijk is het boek van Eggers fictie en hij is de eerste om toe te geven dat hij zich niet uitgebreid in internet technologie verdiept heeft. Het gebrek aan onderzoek dat ‘experts’ uit de online hoek  onder meer aangrijpen om het boek te verwerpen in een betoog. In mijn ogen geen reden om de gedachtengang van het boek minder interessant te vinden.

 

 

Een krant, die mis ik zelden.

Ik heb al jaren geen krant meer. Ik ben een nieuwsgrazer. Nu.nl, twitter, Metro, kranten die ik toevallig vind, nieuws lees ik waar ik het tegen kom. Al jaren blijf ik zo prima op de hoogte. Een abonnement hebben we al lang opgezegd, omdat die stapel papier me steeds beschuldigend aanstaarde als ik er niet toe kwam.

Ik miste alleen diepgang en nuance in wat ik las en was enorm blij toen De Correspondent kwam. Het duurde even, het wachten op september en toen was het zo ver. Super goede artikelen, ik las De Correspondent elke dag in het begin. Oké, nu nog maar eens per week. De interesse daalt wel, diepgang overdosis blijkbaar, maar diepgang en nuance zijn binnen handbereik als ik ze wil .

En nu is er Blendle, ook al een feest voor de nieuwsverslaafde. Alle artikelen binnen twee kliks (en wat dubbeltjes – voor zover je daar nog van kan spreken), alerts (handig voor de media professional) en nog social ook. Het enige probleem dat ik zie aankomen is de keuze in september, of ik mijn Correspondent abonnement zal vervangen of niet. Ik mis de krant nu echt niet meer. Behalve als ik aardappels schil of zou verhuizen.

20140507-221355.jpg

Bij Paul Snoek klinkt zwemmen als vrijheid

Een zwemmer is een ruiter

Zwemmen is losbandig slapen in spartelend water,
is liefhebben met elke nog bruikbare porie,
is eindeloos vrij zijn en inwendig zegevieren.

En zwemmen is de eenzaamheid betasten met vingers,
is met armen en benen aloude geheimen vertellen
aan het altijd allesbegrijpende water.

Ik moet bekennen dat ik gek ben van water.
Want in het water adem ik water
word ik een schepper die zijn schepping omhelst,
en in het water kan men nooit geheel alleen zijn
en toch nog eenzaam blijven.

Zwemmen is een beetje bijna heilig zijn.

Paul Snoek
uit de bundel Hercules. Gedichten
Brussel: Manteau (1960)

Noorwegen meer